• Meten = Weten

Welke normen worden bedoeld?

Bijgewerkt: 13 mrt 2019

Deze brief is verzonden naar Dagblad van het Noorden, maar kon daar niet worden geplaatst.

Gaarne wil ik reageren op het artikel in DvhN van 9 maart 2019 onder de titel 'Het landbouwgif zit overal. Zijn zorgen van omwonenden leliepercelen dus terecht?'.

Citaat uit dit artikel: 'De concentraties van de in de monsters gevonden 57 bestrijdingsmiddelen blijven allemaal onder de wettelijke normen.'


Welke normen worden bedoeld?

Er bestaan normen voor resten van bestrijdingsmiddelen in voedsel; MRL, Maximale Residu Limieten. Omdat ik die normen voor voedsel te hoog vind, eet ik zo veel mogelijk biologisch.

Voor de bodem bestaan er slechts richtlijnen voor de toelating van middelen die mogen worden gebruikt, bijvoorbeeld halfwaardentijden. Dit zegt niets of er 1, 10 of 100 mag worden gebruikt, maar slechts dat na 90 dagen nog maar de helft over mag zijn. Misschien dat dit enigszins werkt voor voedingsgewassen die onderworpen zijn aan een eindwaarde MRL, maar ik betwijfel of dit ook werkt voor sierteelt, die vanwege handelsbeperkende maatregelen ‘steriel’ aan Oost-Aziatische landen moet worden geleverd, waar niemand zich druk maakt of er veel of weinig residu op zit.

Er zijn normen voor de waterkwaliteit. Deze zijn afgeleid van de EU-norm Kaderrichtlijn water en daardoor best stringent. Metingen geven aan dat de normen in Drenthe geregeld worden overschreden (WECF, 2017).

Pogingen van de EU om vergelijkbaar ook een Kaderrichtlijn bodem te maken, zijn mede door de inzet van het Nederlands Ministerie van Landbouw gestrand.


Waaraan moeten dan cijfers als van Meten=Weten worden getoetst?

Aan de habitatrichtlijn, weer zo’n Europese richtlijn. Deze stelt dat een externe factor geen negatief effect mag hebben op de kwaliteit van natuurgebieden. Nu wetenschappelijk vaststaat dat 75% van de insecten is verdwenen en bestrijdingsmiddelen hierbij een rol spelen, moet vooralsnog de norm nul worden aangehouden totdat uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat dit anders kan.

Voor een moestuin of een biologisch bedrijf geldt de norm uit artikel 13 van de Wet bodembescherming. Dit artikel luidt kort gezegd; er mag geen vervuiling worden veroorzaakt die de gewenste functie van grond belemmert. Als deze gewenste functie biologische tuinbouw of gifvrije eigen groenten telen is, dan is de norm nul voor gifstoffen van buiten af.

Kortom, de opmerking dat ‘aan de normen wordt voldaan’ is niet eenduidig te interpreteren.

Ik raak niet in paniek, zoals een andere ‘deskundige’ in DvhN suggereert, maar maak we wel zorgen. Het hoort niet dat gifstoffen worden aangetroffen op plaatsen waar ze niet horen te zijn. De klacht is dat de overheid ons onvoldoende beschermt.

Henk Baptist, Diever.

47 keer bekeken
Contact
metenwetenwesterveld@gmail.com
T: (0521) 59 22 97 

© 2019 Meten = Weten